Food Matters: All you need is the lavatory 2

   Croxhapox 30 November till 29 December.

   Postcard Edition
  
 









   Bijzonder slecht.

   Groeps expo, Perkamentstraat Ghent, 4 April 2019

   Letter editon (no translation) 
  




   Om te beginnen: een kanttekening in een knipoog-emoji — waar

   hij de bundel dacht te vinden en waar hij de Nederlandstalige

   wortel ontdekte, een moordlustig begin met een zalig einde.

   Modderideetje op stille rust versus haremdans in een pittoreske

   levensklucht. Voorafgaand aan het volgende: hollen te midden

   van een boulevard, een beleving zet voet aan wal – gekeurd in

   de interludium of met hun smaakpapillen? Een briefwisseling:

   alvast van start gaan, de rest komt later. Appetijt en een
 
   goocheltruc met zweet en tranen – ik ken mijn mensen. Vorm en

   kleur hangen hun natte was buiten en zuchten bij elke

   windstoot – voorkennis, onbevlekte zielen, mythes,

   geselecteerden, gebrilden en druiloren. Om het later in te

   kaderen maakt de brave hendrik een contentieuze intrede op de

   voorziende straatnaam (R. Jansen) gedetailleerd en in zijn

   verschijning weerlegd. Zijdelings: O’Reilly’s, Sunset Club ...

   Daarnaast een venster, een dubbeltje op zijn kant, een auto met

   drift – zo houdt de beproeving eindelijk zijn navel. Natuurlijk!

   Hierop hortensia en leeuwenbek, verder een gekrulde dame,

   gedekt in bloemenmotief met een pastelkunstenaar aan haar

   zijde. Enzovoort en enzoverder. Op naam gerangschikt tot in de

   boulevard aan één gedicht. Hier op kousenvoeten, daar ginder

   gejengel, in de verte een ommekeer, het is als het ware een

   schoolvoorbeeld. Hier moet je zijn en niet naar wat je schrijft!

   Het straatlicht circuleert coulant in de aanwezigheid van de

   aanwezigen. Waar hij het zag en waar hij de anekdote stal, de

   boefjes en de bandieten, de geestigheid en de fanfare... Elke

   maateenheid kruipt secuur tezamen tot een horizontaal

   uitkijkpunt, verder niets meer en verder net iets minder. Om

   weer te beginnen: een dubbeltje op zijn kant. Er is geen gang te

   klein om zich hier een weg door te banen. Wat zijn wij met veel

   gezichten? Her en er rondvliegend staartmeubilair die de lis

   rakelings doorklieft. Op gestaagde slakkenpas gaat het blokje

   even om. Laten wij hier een verdragskust installeren, voor

   degenen die het nodig hebben om in andermans kleren een blik

   te slaan op de etalage met drinkwaarden. Het tuurt in de

   weerspiegeling, autonoom met zachte randen. Er schuilt een

   klein kunstig schetsje in de figuur en hij heeft het altijd bij zich

   in zijn mond: ktschh, zinnetjes uit oud bruin bier. In zekere bron

   wordt vermeld dat hij meer weet. De atlas stopt bij de

   complottheorieën aan de zondagsterrasjes - hun uitzicht en de

   tijd die ze eraan gespendeerd hebben. Met veel gezichten hier

   vandaag. Zijdelings een kerk ingelijfd op een open blaadje. Even

   een blokje om, in het interludium of met hun smaakpapillen?

   Hierop een bloem, daarnaast een stadsduif, niet bepaald een

   schoothondje, gerangschikt op maat. Er staat een lauw potje

   soep te garen - hoe ging die truc nu weer?


  

   

    Mutual Dialect
   
   Pleasure Island Ostend 2020


   A newspaper edition based on side stories and imagery around

   an exhibition in Pleasure Island in Ostend.

   
   With following authors: Aaron Daem, Markéta De Borggraef,

   Nikolaas Demoen, Deveny Faruque, Pommelien Koolen, Juan

   Pablo Plazas, Rémie Vanderhaegen, Emile Van Helleputte, Els

   Wuyts.

   
   Concept: Aaron Daem
   
   Layout: Victor Van Wassenhove



   Full newspaper ‘click here’
  

   

  

   Unco

   Published text in ‘Mutual Dialect’

   (no translation)

    

  Universele rekbaarheid; als volgt: condensatie op het

  vastgoedterrein, het zal ten einde af zijn. Liefst nog even geduld

  a.u.b. Het scrupule verhaal verklapte al zingend zijn naam. Het

  moest herschreven worden los van alle synoniemen met een

  neus voor doelmatigheid. Het was onderweg nadien weer te

  bloot. Leesbaar in laagjes gelegd, het verstedelijk hiaat moest

  een naam krijgen, die aangelegenheden moeten toch op iets

  berusten? Hemels? Ik stuur het je morgen door, de duurzame

  restauratie is namelijk in aantocht. Ten koste van het eigen

  geweten, geëxcuseerd en standvastig zoals het moet in zijn

  betekenis gezwicht. Minstens zo belangrijk als de weerzin,

  tussen dom en slim, in de hoop op een realistisch beeld. Het zou

  schijnbaar een doordenkertje zijn, transparant en tevens

  natuurlijk als een aanschouwelijk landschap. Enkel werkte het

  publiek niet ten volle mee. De rebellie kruipt vervolgens op de

  burgerzin met wind in de zakken, een star bekerverlies met

  heimelijk orgelpunt. Oorspronkelijk: oorspronkelijk geen dergelijk

  signatuur te bezichtigen in deze seculiere wetgeving.

  Precies veel ‘know how’ te bekennen. Kwansuis. De volmondige

  doorwijspagina met gepekelde prullenbak was stevig onder

  invloed van een toekomstige zaakje — extra bête, lange

  weekends plus final Libre ‘uitkomst’ Office. Stoemelings op het

  negatieve af, rabiës. Er trad woede op: de kamer te klein voor de

  dwang motieven, later zich bedacht in eigen verval afgezien van

  anderen. Andermaal en nog een keer, het domein werd

  noodzakelijk uitgestalt op voorbedachte rade. Het was de enige

  oprechte wijze maar evenzeer de beste truc, stilzwijgend vrslkt...

  Ah genoeg nonsens verzameld, wallebakken in goede pretentie,

  bekijk het zelf maar. Bij verlies of diefstal krijgt u geen garantie.

  Jij o onderkruipsel! Je hebt het weer in de kielzog gesmeten.

  Tussen haakjes staat het aantal gevonden; waarschijnlijke

  gelijkaardige functie in oorsprong. Een printvriendelijke versie op

  basis van een mislukt plan. Daar ging het domein even gaan
 
  vliegen! De aanwezigen lieden werden met verbazing geslagen.

  Aplomb gedekt in verschillende bedoelingen dit met betrekking

  tot hun eigen vermogen altijd op het zelfde moment

  beschikbaar. Nooit slapende, tenzij dat men slaapt.

  Onontkoombaar, altijd gaande en nooit dood. Van de

  tweelingbroer van de slaap, van de dood. Particulier en in

  omroep: de polyvalente zaal. De historiek van het eigen gelijk:

  foerageren, hij had nog niet genoeg van zelfklevende theorieën.

  De bazaar uiteen getrokken als een autonomie in volmaakte

  enscenering, een bruistabletje op salpeterzuur. Alsnog de

  artificiële motivatie in prijswaarden gestegen. De gehelen, de

  veelheden moesten namelijk doorheen de trechter, als een

  effect, een doorbraak doorheen het vlies. De muis geloofde niet

  in het oordeel. Hij wou het aanschouwelijk: onderwijzend met

  betrekking op het zien, visueel, zodat hij het voor zich zag,

  helder voorgesteld in zijn eigen stofwisseling geborgen, utopisch

  bedot met restricties. Een opeenstapeling wachtende op de

  gewaarwording: bestand, bewerken, beeld en invoegen, bespaar

  hem het zelfmedelijden. ‘De serendipiteit’ over boord.

  Weggekegeld wegens overtollig gebruik. De punctualiteit op

  trillende benen. Een verzonnen verhaal, alleen staat ‘de stem’

  hem in de weg. Het jargon rijkt maar zo ver als  de leesbaarheid

  ervan. Het is de interne logica met ‘buitenhuise’ prietpraat. Doen

  alsof de neus bloeit om uiteindelijk echt te beginnen bloeden,

  het gewicht en het firmament op dezelfde lijn. Zachtjes

  meelopen met de jaren een figuur. Alle bouwstoffen,

  grondstoffen, substanties en de behoeftes nodeloos tot elkaar

  verwant en dat als een waterdicht plan, ik geloof er niets van.

   
 
    


 Krioelbad!

(no translation)




Van buitenaf in het oog van de kleine kamer, als een leer in een hok.

Schietgeweren en schietgeweren, gelijk de tong gesneden is, al luistervinkend in eigen

hoofd.


Weldra met zin voor piëteit al hobbelend door het kozakkenland.


Van de tegenwoordige tijd uit de stam + de uitgang -t: hij vindt. 

Kunnenzullen, mogen en willen en zo gingen bijna alle weken door. In een foutje met de taal

en geen andere ‘zijn’ dan de taal – nothing that pair of scissers can’t fix.


Een echte fetisj om het zaakje gerelegd krijgen, laten we daar op bouwen. 








Nothing For Free 

Pleasure Island Ostend, Nieuwpoorstesteenweg 133

26/27 September - 3/4 October 2020




Nothing For Free (NFF) is a nomadic project that is not tied to predefined conditions. In doing

so, it tries to create an alibi for the common methods and ways of thinking of each

participating member. In this way, it wants to preserve an openness towards various stylistic

tropes and it sets itself of against a world of judgement. NFF makes no distinction between

personal or common values and norms. Rather, it tries to find a consensus between worldly

matters in which it occupies a vivid position. By doing so, the project tries to juxtapose

several visions in order to expose a wide discourse. Without resorting to superstition, NFF

wants to refer to the commitment of each individual subject or object. It is only a question of

elasticity or attention in which each separate element is elevated... Each subject can be

viewed both individually and within its context, this is only a matter of zooming in and out on

the specific subject. NFF focuses on the fact that 'thinking' and its subsequent 'reality' do

not have a fixed fixation rather rely on a continuous dialogue. In this respect, the ambulatory

value of the project is of great importance and tries to literally shape a subject over and over

again. In this way the project could be seen as a label in which the individual/collective in

question is given a place in a visual or linguistic spectrum.




NOTE TO THE EXHIBITION

The Shelf can only be used for group exhibitions.

The Shelf is an extension of the architectural space.

The Shelf has a scenographic function.

The Shelf can hold things or can just be a thing in itself.

The Shelf is a tool to curate with.

The Shelf connects the different exhibition spaces.

The Shelf mediates a uniform presentation.

The Shelf cannot be merely linear, it can however direct the observer’s movements.

The Shelf allows a sequential reading of the relationship between the artworks.

The Shelf provides space for the presented artworks.

The Shelf is shaped in such a way that it underlines the absence of certain works.

The Shelf replaces all the non-permanent presentation modules.

The Shelf consists of one material. The Shelf is not mobile.

The Shelf runs perpendicular on its support.

The Shelf can be adapted according to the demands of the participating artists as long as

they are conform with the script/manifest.



Participating members: Aaron Daem, Nikolaas Demoen, Noureddine Ezarraf, Deveny

Faruque, Pommelien Koolen, Juan Pablo Plazas, Rémie Vanderhaegen, Emile Van Helleputte. 






 photos: Rémie Vanderhaegen